Ciao Baby!

Szukajcie mnie na theeyeofeverystorm.wordpress.com.

Top5: Jane's Addiction

Top5 dziś w trochę innej formie niż zwykle. To znaczy będzie jeden zespół, będzie pięć kawałków, ale nie będzie dziś standardowego opisu/uzasadnienia do każdego utworu. Po prostu jestem już zbyt zmęczony żeby pisać coś dłuższego i bardziej się skupiać. Wszystko przez to, że wybrałem się dziś rowerem do Pasłęka. Spodziewałem się, że będzie trochę krócej, a tymczasem w obie strony wyszło dobre 90 kilometrów.

XIV Iławska Fama Rock Fest: Luxtorpeda, Corruption, None

Po Battle Of The Bands przyszła pora na najważniejsze, czyli występ gwiazd. Pierwszego dnia Famy na scenie pojawiły się None, Corruption i Luxtorpeda. Jak widać mocny skład i do tego dosyć spójny stylistycznie. Wszystkie wymienione zespoły prezentują się gdzieś mniej więcej w środku stawki, jeśli chodzi o ciężar gatunkowy. Nie jest to waga super ciężka, ale też goście zaproszeni na pierwszy dzień imprezy potrafią przyłożyć mocniej niż chociażby obecny dnia drugiego Happysad.

XIV Iławska Fama Rock Fest: Battle Of The Bands

Kolejny już raz z rzędu odbył się w Iławie Fama Rock Festival. Tegoroczna edycja była XIV odsłoną tego wydarzenia. Cykliczna impreza jest jedną z ciekawszych atrakcji skierowanych do fanów rocka i metalu na Mazurach Zachodnich i Warmii. W okolicy ciężko znaleźć inny wakacyjny festiwal w tych klimatach- Olsztyn nie doczekał się takowego, a w Ostródzie na dobre zadomowiło się reagge. Tak, więc chociaż iławska Fama nie jest może idealną, ani specjalnie dużą imprezą to będąc pod koniec sierpnia w tym regionie wartą ją odwiedzić. Co roku można spodziewać się zespołów z wyższej krajowej półki. Podczas tegorocznej edycji pojawiły się między innymi Luxtorpeda, Corruption i None. Warto było także przyjrzeć się występom „młodych” kapel podczas Battle Of The Bands, ponieważ tegoroczna bitwa była mocno obsadzona. 

1969: Lot na Księżyc, Led Zeppelin i King Crimson

W sobotę 25 sierpnia zmarł Neil Armstrong, pierwszy człowiek, jaki postawił stopę na Księżycu. W związku z tą smutną okolicznością w mediach pojawiają się wspomnienia związane z jego osobą i dokonaniami, które osiągnął za życia. Oczywiście najdonioślejszym z nich jest wizyta na naszym naturalnym satelicie. Przy tej okazji na wszelkie sposoby odmieniana jest data 20 lipca 1969. Bez wątpienia był to rok przełomowy dla ludzkości. Ale czy tylko ze względów, nazwijmy je, naukowych? Warto przyjrzeć się bliżej, co w 1969 roku działo się w świecie muzyki. A był to dla kultury popularnej naprawdę przełomowy okres. Można powiedzieć, że właśnie wówczas kończyła się jedna epoka i zaczynała następna.

Top5: Black River

Black River to grupa, a właściwie nawet supergrupa, która ma za sobą krótki, ale za to bardzo udany żywot. Zespół rozwinął działalność w 2008 roku wydając płytę nazwaną po prostu „Black River”. Kilkanaście miesięcy po debiucie ukazał się krążek „Black’n’roll” a zwieńczenie dotychczasowego dorobku stanowi album „Trash” z grudnia 2010 roku. To ostatnie wydawnictwo to zresztą raczej kompilacja, na której obok numerów odrzuconych podczas poprzednich sesji nagraniowej znalazły się nowe interpretacje starszych kawałków i fragment występu z koncertu w stołecznej Stodole.

8 kapel, które chcę zobaczyć znów w klasycznym składzie

Wyobraźcie sobie, że pewnego dnia wygrywacie, dajmy na to, 150 milionów funtów. Ból głowy niemały. Szkoda żeby taka kwota się zmarnowała, a ile można wydać na samochody, wakacje, dom(y), albo z takich bardziej poważnych rzeczy nowe płyty do kolekcji, sprzęt hi-fi czy bilety na koncerty. Nawet przy sporej pomysłowości podejrzewam, że po wydaniu jednej trzeciej tej kwoty pomysły powoli by się wyczerpywały. Ja miałbym trochę łatwiej, bo parę funciaków podrzuciłbym Czerwonym Diabłom na sprowadzenie jakiegoś klasowego pomocnika, ale i tak sporo by jeszcze zostało. A co gdyby iść w ślady pewnego maniaka Guns’n’roses, który rzeczywiście wygrał 150 milionów funtów?

Top5: Jelonek

Gdybym na szybko miał wybierać najlepszego według mnie instrumentalistę rockowo-metalowego w Polsce to podejrzewam, że mój wybór nie padłby wcale na jakiegoś gitarzystę czy perkusistę (a tych mamy, co najmniej kilku na poziomie światowym) a na skrzypka. Wydawałoby się, że to dosyć dziwny wybór biorąc pod uwagę, że skrzypce raczej słabo kojarzą się z cięższymi brzmieniami. Jeśli jednak ktoś, choć raz zetknął się z twórczością Michała Jelonka, to mam nadzieję, że taka decyzja nie budzi już tak dużych wątpliwości.

Top5: Linkin Park

Mamy okolice poniedziałku, a więc tradycyjnie pora na kolejne wydanie top5. Dziś będzie mowa o jednej z pierwszych kapel metalowych, jakich słuchałem, czyli Linkin Park. Tym razem będzie trochę inaczej niż zwykle, bowiem ten wpis będzie na dwa głosy. W wyborze i opisaniu pięciu kawałków, o których dziś przeczytacie pomagała mi zagorzała fanka LP, a prywatnie moja dziewczyna. Tak, więc nie będzie specjalnie obiektywnie, a poza tym nie mogę za bardzo skrytykować żadnego numeru żeby nie podpaść. Jednak , jako że Ola z równym uwielbieniem podchodzi zarówno do „Hybrid Theory” jak i do „A Thousand Suns” to powinno się tu znaleźć kilka słów o każdym z albumów grupy. No może z lekkim naciskiem na starsze wydawnictwa. W końcu to mój blog ;)

Top5: Covery

Strasznie dawno nie pisałem już nic w tym cyklu. I chyba właśnie przyszła pora żeby to zmienić. Co prawda wpisy z top5 miały pojawiać się w poniedziałki, a kalendarzowo mamy już wtorek to dla mnie zacznie się on dopiero jutro (dziś) około 8 rano. Czyli po drobnym naciągnięciu faktów wszystko się zgadza. A więc na tyle wyjaśnień i przechodzimy do rzeczy. A dziś jak już pewnie domyślacie się z tytułu hasło top5 potraktowałem od innej strony.

Kreator - Phantom Antichrist (2012)

Sesja to zuo. Ten stary ludowy obyczaj powinien być już dawno zniesiony, jako zbyt okrutny i niehumanitarny. Właściwie to nie wiadomo, komu on do czego potrzebny. Studenci boją się go jak ognia, kadra naukowa stale z jego powodu narzeka, a panie w dziekanacie jak zwykle są niezadowolone(może nawet trochę bardziej). Najgorsze jest w nim jednak to, że jest niezwykle absorbujący i pochłania strasznie dużo czasu. Stale tylko czytanie, kserowanie, czytanie, kserowanie i tak w kółko, no czasem dojdzie do tego jakiś egzamin. Oczywiście na słuchanie muzyki nie zostaje zbyt wiele czasu, a nawet, jeśli to na pewno nie ma, kiedy napisać solidnej recenzji tego, czego się słuchało. Myślę, że po  takim wstępie zrozumiecie, czemu o „Phantom Antichrist” piszę dopiero teraz.

Grunwald na rockowo

Dziś kolejny wpis o rocznicowym charakterze. Tym razem nie chodzi jednak o powstanie jakiegoś zespołu, wydanie legendarnej płyty czy jubileusz związany z historycznym koncertem, choć oczywiście także będzie muzycznie. Wystarczy rzut oka na to, jaką mamy dziś datę i chyba wszystko jasne. Data 15 lipca to swego rodzaju fenomen. Podejrzewam, że 90% Polaków potrafi wskazać, że to właśnie tego dnia miała miejsce bitwa pod Grunwaldem.

Luxtorpeda (Olsztyn 07.07.2012)

W ramach reklamowania mojego ulubionego regionu Polski miało być dziś o Fest Muzie – olsztyńskim konkursie młodych kapel z Warmii i Mazur. Niestety pogoda pokrzyżowała plany moje, a przede wszystkim organizatorów i impreza została przełożona. Lokalne zespoły będą, więc musiały poczekać do sierpnia by ponownie stanąć do rywalizacji. Wtedy to będzie można zobaczyć na żywo w Olsztynie między innymi Cerber, NoXX czy DNA. Na szczęście pomimo odwołania części konkursowej, kiedy pogoda już się ustabilizowała na scenie pojawiła się gwiazda wieczoru, czyli Luxtorpeda.

Top5: Kangaroz

Pewnie większości z Was Olsztyn kojarzy się przede wszystkim z Vaderem. Ekipa Petera to bez wątpienia najbardziej znany towar eksportowy ze stolicy Warmii. Zresztą zanim sukcesy na światowej arenie zaczął święcić Behemoth, to chyba właśnie olsztynianie byli najbardziej rozpoznawaną polską ekipą. Death metal nie jest jednak moją najmocniejszą stroną, a w moich rodzinnych stronach można znaleźć sporo ciekawych zespołów. Dziś o jednym z nich.

Top5: KNŻ

Znowu na dłuższy czas zaniedbałem bloga. Pewnie domyślacie się, że było to spowodowane majówką, która okazała się prawdziwym komputerowym odwykiem. Z jednej strony miałem ograniczony dostęp do Internetu, więc jakoś specjalnie mnie nie ciągnęło przed ekran, z drugiej pogoda także nie sprzyjała spędzaniu czasu w domu. Po powrocie z naprawdę długiego weekendu pora jednak wreszcie zająć się codziennymi sprawami. Do tej pory trochę po macoszemu traktowałem krajowych artystów. Dziś pora odmienić ten trend. Na pierwszy ogień idzie działalność Kazika Staszewskiego. Lider Kultu zdobył sobie u mnie szczególne miejsce wśród rodzimych muzyków. Co prawda w kwestiach światopoglądowych może nie zawsze nam po drodze, ale staram się oddzielać te dwie sprawy i puszczam w niepamięć chociażby krytyczne uwagi na temat mojego ulubionego U2 czy brak zrozumienia dla fenomenu piłki nożnej.

Haters Gonna Hate

Dziś wybieram się na kolejny koncert do Hard Rock Cafe. Tym razem w warszawskim klubie wystąpi Hunter, jedna z bardziej znanych kapel metalowych w Polsce. Jednocześnie, po przejrzeniu kilku portali oraz for internetowych muszę stwierdzić, że ten zespół to swego rodzaju fenomen na naszej scenie. Chyba niewiele jest grup, które posiadają równie liczne grono antyfanów, którzy ochoczo krytykują każde posunięcie swoich „ulubionych” muzyków.

Closterkeller (Hard Rock Cafe Warsaw - 05.03) z żałobą narodową w tle

W poniedziałek z ramienia Limitera pojawiłem się na koncercie grupy Closterkeller, który odbył się w Hard Rock Cafe Warsaw. Występ nie był wcale taki oczywisty w związku z ogłoszoną żałobą narodową. Na szczęście muzycy i organizator wykazali się w moim odczuciu zdrowym podejściem i zadecydowali, że koncert odbędzie się zgodnie z planem.

U.F.O, The Doors i jeszcze więcej...

 Dziś jedynie krótka notka o charakterze informacyjnym.